A sua pesquisa
Resultados 6 recursos
-
No presente trabalho, pretende-se realizar uma investigação acerca das relações entre melancolia, enunciação e literatura, especificamente, em três grandes nomes da poesia contemporânea em língua portuguesa: Noémia de Sousa (Moçambique), Florbela Espanca (Portugal) e Ana Cristina Cesar (Brasil). Para tanto, foram selecionados textos em que se verifica a recorrência da dicção melancólica como traço constituinte da lírica de cada uma das poetisas. Pretende-se, com tal análise, verificar que a constituição de uma poética da melancolia nessas autoras, resguardados os devidos panoramas histórico-culturais, instaura-se no limiar entre os questionamentos existenciais do indivíduo e a crítica aos modelos institucionais e às questões políticas e sociais vigentes, estabelecendo um processo que reverbera uma melancolia coletiva na voz do eu-lírico.
-
A visibilidade da poesia de cordel esteve, tradicionalmente, associada às imagens masculinas, dotadas de discursos conservadores. O que não significa que as mulheres estavam ausentes deste universo literário, mas seus trabalhos não alcançavam a mesma projeção daqueles produzidos pelos homens. Apesar de, atualmente, termos proposto reflexões acerca da representatividade das mulheres em eventos, feiras, publicações e o reconhecimento da importância das poesias feitas por mulheres, ainda há constantes referências às mulheres de forma estigmatizada nos folhetos – nos versos, nas capas, nas palestras…
-
Desde que Serge Doubrovsky definiu na súa novela de 1977, Fils, a categoría “autoficción” até a súa recuperación serodia desde o ámbito da narrativa –revisada na península por teóricos como J. M. Pozuelo Yvancos ou Manuel Alberca–, son múltiplas as aplicacións e reflexións arredor desa modalidade pretendidamente transxenérica. Certas modulacións presentes no discurso poético, como a aparición do nome da autora ou un entretecido poemático de datos procedentes da súa biografía, permiten trasladar esa tensión entre o biográfico e o ficcional aos textos.
-
The concept of ‘resistance' has turned into a critical tool in different areas of political, philosophical and sociological thought. At the same time, the notion seems to be as productive as it is diffuse. ‘Resistance' is used in very specific contexts in scientific or technical disciplines, and with extreme flexibility in social and cultural studies. In the latter two areas, the concept is often used without prior reflection on its characteristics and limitations. In What is Philosophy?, Deleuze provides a possible framework for conceiving cultural and political practices of resistance as positions of force, when he defines contraction as ‘a contemplation that preserves the preceding in the following'. The purpose of this article is to understand political ecologism in its activist and poetical dimensions, in light of a Deleuzian interpretation of resistance.
-
¿Cales son as implicacións para o espazo simbólico-cultural da Galicia do serodio século XX de considerar a suposta anomalía que é ter unha "abundancia" de poetas?. O presente artigo responde a esta pregunta ao propor avaliar a práctica das performances poéticas tendo en conta a invitación de Xoán González-Millán no seu Resistencia cultural e diferencia histórica a que consideremos os efectos das accións culturais nas relacións sociais. Esta estratexia permítenos entender a recuperación da esfera pública que este xeito de "facer" poesía conleva, pois rescátanse os poemas do contexto solitario e privado da lectura para traelos ao centro da palestra. What are the implications for the sumbolic cultural scenario of late 20th Century Galicia when considering the supposed anomaly of having an “abundance” of poets? This article responds to this query by evaluating the practice of poetics performances, taking into consideration Xoán González-Millán’s invitation to consider the effects of cultural actions in social relations in his Resistancia cultural e diferencia histórica. This strategy allows us to understand the recovery of the public sphere carried on by this mode os “making” poetry, since poems are conveyed from the private and solitary context of reading to be brought to the fore.
-
Conforme as teorías posmodernistas, a estructura social non xorde das experiencias das persoas senón dos discursos. Neste artigo imos abordar estes interrogantes: ¿Cómo se sitúan a si mesmos os discursos sobre o xénero e a nación, como posicións de resistencia, na complexa encrucillada das posicións do suxeito? ¿Cómo se plasma na literatura?
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Feminista (6)
- Literário (6)
- Comparatista (3)
- Estético (3)
- Estudos de Gênero (3)
- Histórico (3)
- Semiótico-Cultural (3)
- Empírico/Sistémico (2)
- Estudos Culturais (2)
- Estudos sobre a Subalternidade (2)
- Hermenêutico (2)
- Sobre Performance (2)
- Sociológico (2)
- Análise Cultural (1)
- Análise do Discurso (1)
- Antropológico (1)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (1)
- Estudos Étnicos (1)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (1)
- Estudos Sobre o Corpo (1)
- Interartes (1)
- Media Studies (1)
Período
- 1990–atualidade (6)
- 1946–1989 (2)
- 1901–1945 (1)
Relações Interartísticas
- Música (2)
- Performance (2)
- Artes Cênicas (1)
- Artes Gráficas (1)
- Cinema (1)
- Fotografia (1)
- Outras (1)
- Pintura (1)
- Vídeo (1)
Repertórios
- Poéticas Feministas
- Poéticas Identitárias (6)
- Poéticas Sociais (6)
- Poéticas da Voz (5)
- Poéticas do Corpo (4)
- Metapoesia (3)
- Poéticas Neoépicas (3)
- Poesia Tradicional (2)
- Poéticas Biográficas (2)
- Poéticas da Encenação (2)
Tipo de recurso
Ano de publicação
-
Entre 2000 e 2026
(6)
-
Entre 2000 e 2009
(2)
- 2002 (2)
- Entre 2010 e 2019 (4)
-
Entre 2000 e 2009
(2)