A sua pesquisa
Resultados 25 recursos
-
De entre as múltiples perspectivas desde as que o espazo pode ser analizado, o Centro de Investigación de Procesos e Prácticas Culturais Emerxentes delimitou como tema dunha das súas xornadas de reflexión o «espazo público», é dicir, o espazo da sociabilidade, do debate, da circulación de ideas, do exercicio da cidadanía e da política. Neste volume recóllese parte das intervencións presentadas no Simposio «Novo espazo público: a emerxencia cultural», que se desenvolveu en Santiago de Compostela no mes de maio do ano 2015. Dado que a maioría das persoas que acudiu á chamada do CIPPCE se dedica á literatura, nas súas contribucións esta manifestación creativa amósase como óptica fundamental de achegamento ao espazo público. Algunhas delas analizan o espazo público (a cidade, por exemplo) tal e como aparece contemplado desde a creación artística e literaria, mentres que a maioría trata o espazo literario como un ámbito no que non poderían deixar de manifestarse moitos aspectos actuais do espazo público xeral ao que pertence. Entre eles, destacan dous que se repiten en diferentes traballos. O primeiro ten que ver cos efectos de Internet e das redes sociais sobre os procesos de creación e recepción. En todo caso, esta énfase no espazo virtual aparece parcialmente equilibrada pola abordaxe da performatividade e das dimensións físicas e corporais do espazo que se leva a cabo noutras achegas. O segundo aspecto que sobresae é a presenza das mulleres e das cuestións de xénero.
-
L'été est la saison des festivals, et cette année encore, nous avons eu droit à un splash! Festival caniculaire et créatif. En juillet 2015, cette jeune manifestation a fêté ses 18 ans d'existence en mettant à l'honneur, comme à l'accoutumée, la musique, la culture et les arts. Le street art et le graffiti font partie intégrante du splash! depuis sa première édition, en 1998. Dans l'enceinte de la ville de fer, Ferropolis, on y a, une fois de plus, peint de toutes les couleurs, enroulé du film plastique et construit en bois.
-
This text is based on the idea of how mass-media produce an invisible but powerful general pedagogy. In the case of the cinema, in a context of cultural globalization, image produces and reproduces visions of the social world. It is important and necessary to rethink critically the social space through its representation in a few number of famous and representative contemporary films. Thus, this article attempts to understand the collective imagination, its limits and its forms of cultural and political influence in today's society.
-
"PICHAÇÃO" não é graffiti. Esta é uma distinção que só acontece no Brasil. Quer maior subversão que assinar uma cidade que parece não ter sido projetada para você, com seu nome inventado? "Luz, Câmera, PICHAÇÃO" é o primeiro documentário que conta com a presença apenas de pichadores (as), sem ninguém de fora da cultura, muito menos especialistas ou intelectuais, afinal de contas, é a fala do pichador, quase nunca ouvida, suas formas de socialização, suas histórias de vida, suas grafias, seus sucessos, seus riscos, suas perdas e seus ganhos que os compõem por inteiro. Desta maneira, fugindo de explicações vindas de fora, que cairiam no risco da redução, o filme, focado especialmente na cultura da PICHAÇÃO no Rio de Janeiro, conhecida como Xarpi Carioca, propõe uma convivência e uma simpatia direta com o que aparenta, à primeira vista, ser incompreensível e, justamente por isso, alvo de tanta violência. Família, emprego, amigos, amores, riscos, afetos, rua, cidade, madrugada, ou seja, um filme que trata, sobretudo, de aflições comuns a uma juventude urbana periferizada contemporânea. O quanto de pichador há em todos nós? Direção: Gustavo Coelho, Marcelo Guerra e Bruno Caetano Edição: Marcelo Guerra e Bruno Caetano Produção: Gustavo Coelho e Marcelo Guerra Pesquisa: Gustavo Coelho Áudio: Fátima Araújo Música Original: Manga Fina Videografismos: Cerotreees Site e Logo: Eduardo Conceição e-mail: producao@luzcamerapichacao.com.br -- First of all, “PICHAÇÃO” is not graffiti. It is something distinct that only happens in Brazil. What a subversion it is to sign the whole city with your own made-up name, especially a city that seems not to be projected for you? "Lights, Camera, PICHAÇÃO" is a documentary with the presence of only “pichadores”, excluding anyone that is not part of this culture, even specialists or intellectuals, seeing that it is the “pichador’s” voice, his forms of socialization, his histories, his meetings, his folders, his missions, his typography, his risks, which compose them entirely. So, running away from the reduced explanations announced from outside of this culture, this documentary, focused especially on the “PICHAÇÃO” from Rio de Janeiro, well-known as “Xarpi Carioca”, proposes a companionship and a sympathy with what, at a first view is incomprehensible, and because of that, a justified target for violence. Family, jobs, friends, loves, risks, affects, street, city, dawn, in other words, a film that is interested, above all, in common afflictions of a contemporary peripherized and urban youth. How much of a “pichador” is inside of all of us?
-
Emisión del programa Metrópolis titulado South Graff. Pintando la voz del barrio. El programa Metrópolis invita al experto e investigador en graffiti y arte urbano Fernando Figueroa a que seleccione una serie de proyectos en los que artistas procedentes del graffiti han dado voz a sus barrios, dignificando estos espacios desde la creatividad colectiva y desde la convivencia.
-
In den letzten Jahren hat sich der Künstler und Graffiti-Writer SOTEN aus Dänemark durch seine Zielstrebigkeit, viel harte Arbeit, enormes Können und große Leidenschaft von einem jungen, regional bekannten Writer zu einem angesehenen, internationalen Künstler entwickelt. Seine Arbeiten sieht man an jedem Ort, an dem man sich Graffiti nur vorstellen kann, außerdem an vielen Galeriewänden und bei zahlreichen kulturellen Ereignissen. Und sie alle enthalten die für ihn typischen Buchstabenformen, ausgefallenen Farbkombinationen und klassischen Elemente der Zeichenkunst. In den letzten Jahren hat er auf seinen ausgedehnten Reisen in Australien, Südafrika, Kanada, Russland und ganz Europa seinen Namen und seine Kunst in weiten Teilen der Welt verbreitet. Wir luden SOTEN zu uns ein und sprachen mit ihm über Graffiti, seine Anfänge, seine Motivation, seine Inspiration, seine Reisen und weshalb Graffiti für ihn noch immer das Wichtigste in seinem Leben ist. Und zusätzlich zum Video hier gleich noch ein paar Eindrücke in Form einer Fotostrecke. *** SOTEN est le nom d’un artiste visuel et graffeur de Copenhague, au Danemark. Au cours des 15 dernières années, ce jeune artiste local a acquis une renommée internationale grâce à sa détermination, sa ténacité et son grand talent. On retrouve ses œuvres partout dans le monde sur des murs, mais aussi dans de nombreuses galeries et dans le cadre d’innombrables événements culturels. On y reconnaît sa patte à la forme des lettres, l'association de couleurs originales et l’utilisation d’éléments illustratifs classiques. Au cours de ses nombreux voyages, il a propagé son nom et son style dans le monde entier, dans des pays tels que l’Australie, l’Afrique du Sud, le Canada, la Russie ainsi qu’aux quatre coins de l’Europe. Nous avons invité SOTEN dans notre QG pour une discussion passionnante sur les graffitis, ses débuts, ses motivations, son inspiration et ses voyages, afin de comprendre pourquoi toute sa vie tourne toujours autour de cet art. Et, en plus de l'épisode, retrouvez ci-dessous quelques photos de nos explorations.
-
Durant la période qui a accompagné la fin de la dictature et le passage postérieur à la démocratie, on a pu observer, tant en Argentine qu’au Chili (même si les conditions sociopolitiques de cette transition ont été bien différentes), une grande prégnance de la problématique du deuil lié aux circonstances traumatisantes de la pratique de la disparition orchestrée par les juntes militaires au pouvoir. Le présent article entend interroger cette problématique telle qu’elle résonne encore chez des écrivains plus jeunes, qui étaient enfants durant la période dictatoriale et n’ont pas été eux-mêmes acteurs, témoins directs ou victimes. Dans le corpus choisi, Cineraria (2008) de Juan Soros (1975), Nombres propios (2010) de Yaki Setton (1961) et El país de las larvas (2001) de Silvio Mattoni (1969), on met en évidence le tressage délicat entre deuil privé et deuil collectif. À l’inverse d’une écriture volontiers allégorique typique de la première post-dictature, cette poésie plus récente explore des voies nouvelles, comme on le voit avec la recherche à la fois intimiste et nourrie par la tradition (Virgile) de Mattoni, l’écriture culturaliste de Soros et l’exploration métahistorique et rituelle de Setton.
-
El presente estudio ilustra, a través del análisis de algunos poemas de Néstor Ponce (La Plata, 1955), como las actuales prácticas poéticas en Europa y América Latina desbordan el restringido marco de lo que se ha entendido por ‘poesía lírica’ y adoptan elementos y registros propios de otros géneros, en particular, de la narrativa. Estas prácticas parecen asociarse con las experiencias migratorias y la globalización. Por encima de la subjetividad del sujeto romántico y su emotividad sentimental la poesía actual ha dejado de ser una categoría estable y bien delimitada. Al contrario, esa expresión poética que algunos denominan ‘no lírica’ prioriza, frente al sujeto en primera persona, la hibridación enunciativa, la heteroglosia y el uso de recursos propios de otras modalidades artísticas, hasta el punto de poner en cuestión el tradicional sistema de géneros largo tiempo en vigor en nuestra disciplina. La obra poética de Ponce, constituida por tres títulos, comparte la temática común de la resistencia contra el olvido; y establece un diálogo con tradiciones literarias anteriores (Quevedo, Vallejo, Neruda, Gelman) al tiempo que confirma la diversidad de las prácticas discursivas utilizadas por la poesía, algo menos lírica, de nuestro tiempo.
-
What is the role of art in the reinforcement or rejection of current models of public space management in our cities? To answer this question, we must attend to the ties of all artwork with public institutions, and whether or not it questions the dominant order. In this article, I will focus on the works of the Ana Botella Crew, a group of artists from Madrid, as an example of “artivism” that challenges the City Council’s management of public spaces in Madrid. My aim is to explore how useful internet tools can be to articulate artistic interventions that challenge the hegemonic uses of public space, in what Sassen has called the global city.
-
In this article we try to show how the work of the Portuguese writerLiberto Cruz establishes a compromise between the poem as text freeof any ideological imposition and the poem as social and politicalaction; between the internal and personal experience of the authorand his commitment to the history of the country; between the selfsufficiency of the poem and its links to the larger world; betweencommunication and elevation; between the work’s expansion ofimage and semantics and the communication of feelings, emotionsand ideas; and between the textual “I” and the biographical “I”.
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Semiótico-Cultural (6)
- Estético (5)
- Sociológico (5)
- Antropológico (4)
- Hermenêutico (4)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (3)
- Literário (3)
- Estudos Culturais (2)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (2)
- Filológico (2)
- Análise do Discurso (1)
- Comparatista (1)
- Estudos de Gênero (1)
- Estudos Gays-Lésbicos (1)
- Estudos Pós-coloniais (1)
- Retórico (1)
Espaço Geocultural
- Europa (7)
-
América
(1)
- América do Norte (1)
Período
- 1990–atualidade (7)
- 1946–1989 (2)
- 1901–1945 (1)
Relações Interartísticas
- Graffiti (4)
- Outras (3)
- Arquitetura e Urbanismo (1)
Repertórios
- Poéticas Sociais (3)
- Poéticas Intimistas (2)
- Poéticas Satíricas (2)
- Metapoesia (1)
- Poesia Tradicional (1)
- Poéticas Biográficas (1)
- Poéticas da Voz (1)
- Poéticas Deconstrutivas (1)
- Poéticas Homoeróticas (1)
- Poéticas Lúdicas (1)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Conferência (1)
- Artigo em Revista Científica (7)
- Gravação Vídeo (2)
- Livro (7)
- Página Web (2)
- Secção de Livro (6)